De bouwvakker op leeftijd

Een hoog vakbekwame bouwvakker die oud was geworden, stond op het punt om op pensioen te gaan. Hij vertelde zijn werkgever over zijn plan dat hij de bouwbusiness wil gaan verlaten om een vrije leventje te leiden met zijn familie. Hij zou zijn inkomen wel missen, maar hij moest gewoon op pensioen.

De werkgever vond het spijtig om zijn goede werknemer te zien vertrekken en vroeg hem om nog één laatste huis te bouwen als een persoonlijke gunst voor hem. De bouwvakker ging akkoord met het voorstel om nog één laatste huis te bouwen en sprak af dat dit zijn laatste project was. Met de gedachte in zijn hoofd dat hij op pensioen ging, besteedde de bouwvakker weinig aandacht aan het bouwen van dit huis. Zijn hart lag niet meer bij zijn werk. Hij nam toevlucht tot slecht vakmanschap en gebruikte tweedehands materiaal. Dit was geen gelukkige manier om zijn carrière te beëindigen.

Toen hij klaar was met het bouwen van dat huis haalde de bouwvakker de werkgever erbij en liet hem het huis zien. De werkgever overhandigde wat papieren en de voordeursleutel aan de bouwvakker en zei: “dit is jouw huis, mijn cadeau voor jou.”

De bouwvakker was in een shock! Wat een schaamte! Als hij wist dat het huis wat hij bouwde voor hem zou zijn, dan zou dit huis het beste zijn van alle huizen die hij ooit heeft gebouwd.

Onze situatie kan vergeleken worden met deze bouwvakker. Allah Ta’ala heeft ons naar deze wereld gestuurd om onze huizen in het paradijs te bouwen door zijn bevelen te aanvaarden en hem te aanbidden. Nu moeten we beslissen hoe goed we onze huizen wensen te bouwen waar we voor altijd in zullen wonen.

Comments are closed.